Arnic rond de wereld

De laatste dag in Oslo hebben we verschillende musea bezocht. Fram, scheepvaartmuseum, Kontiki museum, de vikingschepen en het huis van de nobelprijs. Elk museum had zo zijn charmes, het was een mooie dag. De terugreis ging vlekkeloos en inmiddels zijn we alweer een tijdje terug. Nog een mooie foto ter afsluiting van deze reis!

We hebben ook nog een paar nieuwe foto’s: hier

Inmiddels zijn we alweer in Oslo, waar we een week geleden nog boven de poolcirkel waren. Bij de Vesteralen en Lofoten hebben we genoten van prachtige uitzichten, deze eilanden zijn zeer rotsachtig en steil. Met behulp van de nodige veerboten konden we de mooiste routes rijden. Vandaag hebben we overigens afscheid genomen van ons autootje. Ruim 5600 km hebben we afgelegd en nog steeds was hij niet echt onze vriend. Afslaan deed hij bijna niet meer, maar sputteren en diesel slurpen wel.

Afgelopen weekend waren we in Trondheim bij Sanne, Michael en Halldor. Het was erg leuk en gezellig om elkaar weer eens te spreken. We waren best erg moe en ploften wel een beetje op de bank bij Sanne. We zijn erg gastvrij ontvangen, voor Halldor was het iets minder leuk, hij was grieperig en koortsig. We zijn ook de stad nog in geweest, het regende helaas, maar Nicole vond het belangrijk dat ook Arnold de Nikarosdom en de fietslift te zien kreeg.

Dit was het dan wel weer even, morgen de laatste dag besteden we aan het bekijken van de musea van Oslo. En voordat we het vergeten in Andenes hebben we een hoop geld uitgegeven om onze grote vrienden te kunnen zien. Potvissen ditmaal en de tour was compleet anders dan toen we bultrugwalvissen zagen. De potvissen zijn langzaam, grooooooooooooot en gracieus. Vooral als zijn staart te zien is, is het prachtig.

Nadat we Noorwegen binnengereden waren, zijn de weergoden ons steeds gunstig geweest. Veel zon en vandaag kwam het kwik ruim boven de 20 graden uit. De Noordkaap hebben we inmiddels achter ons gelaten, momenteel zijn we in Sortland. Onderweg hebben we de mooie plaatsen bezocht met de exotische namen Honningsvag, Hammerfest, Alta en Tromso. In Alta hebben we 6000 jaar oude rotstekeningen gezien. In Tromso hebben we ons uitgeleefd in twee musea over Spitsbergen en de Noordpool. Vooral het Polarmuseum vonden we erg mooi, ze hadden er allerlei foto’s en voorwerpen van de reizen van Roald Admundsen. (Hij was de eerste op zowel de Noord- als Zuidpool) We leggen veel kilometers af, ruim meer dan 300 km en soms meer dan 400 km op een dag. En steeds maar weer die nieuwe bochten en dan weer mooie uitzichten, en weer een bocht en weer een uitzicht…. Zo gaat het maar door. Ondetussen zit de hutigrutenboot ons steeds op de hielen. Nog even kort over het daglicht, het is toch wel een beetje raar dat de zon maar een paar uur onder is. Wat ook raar is, is, dat als de zon onder is, dat het dan nog steeds schemerig is. Echt donker wordt het niet. Onze hutjes zijn van het niveau dat er soms een verduisteringsgordijntje hangt voor het ene raam, maar voor het andere grote raam dan niet. Arnold heeft het er moeilijker mee dan Nicole, die slaapt toch wel.

Voor foto’s zie: hier

We zijn op het noordelijkste punt van onze autoreis!

We zijn op dit moment op de noordkaap. Sinds we bij de fjorden zijn aangekomen is het weer wat beter en de uitzichten enorm veel beter. In Zweden zagen we vaak alleen maar de bomen langs de weg, maar nu we meer dan 150 km boven de boomgrens zitten kunnen we gelukkig over de begroeiing langs de weg heen kijken. Natuurlijk heeft dat ook af en toe wat nadelen. Zo moet je langzamer rijden vanwege de vele bochten, tunnels, hoogte verschillen en niet te vergeten: voor de auto uit rennende rendieren. Erg onhandig dat ze maar 20 km per uur kunnen rennen

Vanaf morgen gaan we weer richting het zuiden, maar allereerst vooral naar het westen Noorwegen in.

PS Hans, ja die geluiden tegen de boeg hebben we gehoord, de boot bewoog redelijk vaak doordat we tegen een ijsberg aanvoeren. Gelukkig was onze boot sterker. Qua geluid te vergelijken met de film Titanic.

We zijn een dag of vier in Zweden geweest. We hebben ontzettend veel kilometers gemaakt en voor ons doen is dat een hele prestatie. We merken wel dat de cruise naar Spitsbergen erg intensief was, we doen nu bijna niets. (behalve autorijden dan) Onderweg zien we veel bossen en meren, we stoppen dan steeds bij een mooi meertje of een mooi uitzicht. Aan de auto moesten we wel even wennen, een diesel slaat iets sneller af… Het weer is erg wisselvallig, regen en bewolking wisselen elkaar af. We komen helemaal tot rust en voeren maar weinig uit. Het is steeds overal erg stil. Vandaag zagen we vaak rendieren langs de weg en ook een wezel. Over twee dagen zijn we op de Noordkaap.

We hebben Zweden achter ons gelaten en meteen hebben we weer beter internet. Blijkbaar kan internet niet via een Ikea-bouwpakket geleverd worden. Hier in Finland is het meteen snel en nog gratis ook.
De foto’s vind je hier

Onze cruise rondom Spitsbergen zit er op. We hebben echt enorm genoten! De omgeving daar is zo geweldig mooi. De cruise begon super goed. We werden meteen al getrakteerd op twee van de dingen die wij het liefst wilden zien. Bij aankomst lag de haven al vol met ijsschotsen. Geweldig om te zien natuurlijk. Nu komt dit wel vaker voor, maar wij hadden dit niet meer zo laat in het seizoen verwacht. Een uur na vertrek van de boot stonden we al naar onze eerste ijsbeer te kijken. Dit hadden de gidsen ook nog nooit meegemaakt. Zo snel na vertrek al een ijsbeer zien. Leuk detail hierbij: de beer liep door iemand zijn “achtertuin”. Zelfs vlak bij de grootste stad van Spitsbergen is het dus al spannend wonen. Gedurende de rest van de reis hebben we nog zes keer ijsberen gezien, het was ontzettend leuk. Verder is het gebied erg kaal en overal zie je hele grote gletsjers. Het meest noordelijk dat we waren was op 81.19 graden noorderbreedte, we zaten toen volledig vast in het pakijs, ook een bijzondere ervaring. We kunnen er nog uren over verder praten, dat volgt nog. Veel mensen begonnen voor de vakantie over het slechte weer en we kunnen nu vertellen dat we zelfs in ons T-Shirt hebben rondgelopen. Kortom, het viel soms best mee. Arnold heeft zich uitgeleefd en heeft meer dan 2000 foto’s gemaakt (een hele prestatie in 10 dagen) Hopelijk kunnen we er al een paar plaatsen als klein voorproefje… (maar we hebben erg weinig geluk met internet, dus het kan best niet lukken.) Op de boot blijven en meedoen aan het ‘cruise leven’ is niet erg aan ons besteed, gelukkig gingen we minimaal twee keer per dag de boot af voor een wandeling of een zodiac cruise. Momenteel zijn we in Zweden, prachtige bossen en meren, hoewel het weer wat nat is.

Bijna is het zover, dan vertrekken we richting Spitsbergen. We gaan met de boot rondom de eilanden van Svalbard varen. Het meest noordelijke punt zal waarschijnlijk 80 graden noorderbreedte zijn. We zijn dan ongeveer 1100 km van de Noordpool verwijderd.
(Amsterdam-Wenen) Een paar keer per dag gaan we aan land voor een wandeling of een bezoek aan een klein dorpje. Altijd gaat er iemand met een geweer mee, want Spitsbergen is het domein van de ijsberen. Momenteel zijn we druk bezig met het bij elkaar zoeken van warme kleding, het is er ongeveer 0 graden, maar er staat een koude wind.
Mocht je meer een beeld willen vormen van Spitsbergen, kijk dan hier

Het is wat laat, maar we zijn echt wel weer teruggekomen uit Costa Rica. Inmiddels alweer bijna een jaar geleden. Het was een prachtige tijd daar. Na een jaar terugkijkend, was de Tapir toch wel een hoogtepunt! Costa Rica is echt mooi en de natuur is daar prachtig en bereikbaar.

Ondertussen waren we met kerst 2010 in Syrie en Jordanie. Daar hebben we onze oude hobby weer even opgepakt: het bezoeken van opgravingen! In Syrie genoten we van Palmyra en helaas stonden de zuilen van Apamea in de mist. De steden Damascus en Aleppo waren prachtig, af en toe deden ze Middeleeuws aan. Wat me brengt bij Crac des Chevaliers een echt middeleeuws kruisvaarders kasteel, wauwie. In Libanon genoot alleen Arnold van de opgraving van Baalbek, Nicole rende heen en weer tussen de thee en de wc. In Jordanie genoten we dubbel en dwars van Petra. Wat is dat gaaf! We kunnen er wel dagen rondlopen, het was er maar een, maar we genoten er met volle teugen van. In de woestijn Wadi Rum regende het. Vlak voor oud en nieuw waren we weer in Nederland.